ΔΙΠΟΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ

Μανιο-καταθλιπτική διαταραχή ή Διπολική διαταραχή

Μανιακές συμπεριφορές είναι συνήθως συνυφασμένες με το ανεξέλεγκτο και παρορμητικό της εμφάνισής τους. Οι αρχαϊκές καρικατούρες του Μαινόμενου ή της Μαινάδας , συχνά παραπέμπουν σε ηρωικές ομηρικές στιγμές, αλλά και σε Διονυσιακές τελετουργίες, αν όχι και στη μεταφυσική των Ελευσίνιων μυστηρίων. Κοινό χαρακτηριστικό η έντονη έκρηξη και η αχαλίνωτη εκφόρτιση ενός συμπυκνωμένου , υποβόσκοντος συναισθήματος : του μένους. Το τελευταίο συχνά εμφανίζεται σαν οργή και θυμός. Αλλοτε πάλι μεταμφιέζεται σε μιαν ακόρεστη ανάγκη κίνησης και ικανοποίησης ενστικτωδών ή άλλων προσωπικών ή κοινωνικών αναγκών. Υπαγορεύει συμπεριφορές που η αντανάκλαση τους στην ατομική ή πλατύτερη διαπροσωπική ζωή του πάσχοντος είναι συχνά καταστρεπτικές και επιζήμιες. Αλόγιστη σπατάλη χρημάτων, επικίνδυνες επαγγελματικές αποφάσεις, αλλοπρόσαλλες συναισθηματικές ή σεξουαλικές απαντήσεις και άκρατοι πειραματισμοί, είναι μερικά παραδείγματα.

Στον αντίποδα της μανίας βρίσκεται η ανώμαλη προσγείωση στην κατάθλιψη και την μελαγχολία. Αρκετά συχνά, η ευφορία και ο ευδαιμονισμός του μανιακού συνυπάρχουν με έναν έντονο φόβο για την τελική κατάληξη. Φόβος , που, αν και ασυνείδητος, τροχοπεδεί συνήθως κάθε συνέχεια και κάθε δυνατότητα επένδυσης και μανιακής συμπεριφοράς πάνω σε δημιουργικές και παραγωγικές δραστηριότητες.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το αίσθημα της θλίψης που ακολουθεί τη μανία είναι εξίσου αποδιοργανωτικό και καταστρεπτικό για τον πάσχοντα. Μια απόλυτη μοναξιά και μια βαθιά απαισιοδοξία για το μέλλον χρωματίζουν τη σκέψη και τη ζωή του. Ανοίγοντας έτσι τις κερκόπορτες σε αυτοκαταστροφικές αποφάσεις: απόπειρες αυτοκτονίας είναι πολύ συχνές σ΄αυτή τη φάση της ψυχικής διαταραχής.

Παρά τις πολύπλευρες προσπάθειες ψυχοδυναμικής ερμηνείας και καθαρά ψυχολογικής θεραπείας, στις μέρες μας , η μανιοκαταθλιπτική διαταραχή θεωρείται νοσος κατ΄εξοχής βιολογική. Σαν τέτοια, η αντιμετώπισή της στηρίζεται , κατά κύριο λόγο στη χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων.

Ξεχωριστή η θέση ενός ειδικού άλατος, του λίθιου, που σταθεροποιεί το ¨κέφι¨των πασχόντων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ταυτόχρονη χρήση ψυχοθεραπευτικών μεθόδων έχει χαρακτήρα υποστηρικτικό και εκπαιδευτικό, τόσο για τον ενδιαφερόμενο όσο και για την οικογένεια του.