Ψυχική υγεία: Η γνώση των αγγέλων

ψυχολογική-υγεία

Ψυχική υγεία: Η γνώση των αγγέλων

Παραμελημένο στις μέρες μας το ζήτημα της ψυχολογικής ηρεμίας και ισορροπίας. Διαπιστώσεις έντασης, άγχους και μελαγχολίας, καθώς και παράπονα σωματικών εκδηλώσεων του stress, τείνουν να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι πολλών κοινωνικών διαπροσωπικών διαλόγων. Η τοσή συχνή αναφορά σε ψυχοσυναισθηματικές διαταραχές, ίσως και να οδηγεί σε μια κάποια αποδοχή του αναπόφευκτου της ύπαρξής τους!!!

Κάτι σαν αδιαφιλονίκητο πρόστιμο – τίμημα και φόρος αίματος στον Μινώταυρο της σύγχρονης κοινωνίας. Απωθώντας έτσι στο περιθώριο τις στιγμές ψυχικής υγείας και γαλήνης , κάνοντας τες απόμακρες τάσεις, χαμένες στην απεραντοσύνη των εωσφορικών ερήμων.

Πολύπλευρη και συχνά σκοτεινή και ανεξιχνίαστη η έννοια της ψυχικής υγείας. Ούσα μια κατ’εξοχήν υποκειμενική αίσθηση, συχνά δραπετεύει από τις απόπειρες ¨εγκλωβισμού¨ της σε όρους καθαρά ιατρικούς. Το ίδιο ατίθαση και η συμπεριφορά της, απέναντι στις προσπάθειες στενών κοινωνιολογικών ορισμών, που συχνά συγχέουν το ¨ανένταχτο¨ με την ¨ψυχοπάθεια¨.

Μια πιο σύγχρονη αντίληψη του όρου ψυχική υγεία,είναι αυτή που την αξιολογεί σε σχέση με την επιτυχημένη ή όχι προσαρμογή στη ζωή. Προσαρμογή του ατόμου στη ζωή δεν συμαίνει κατ’ανάγκην υποταγή του ¨ανευ όρων¨. Ισως να συμβαίνει και το αντίθετο: Την επιβολή στις πραγματικότητες της ζωής , των ατομικών όρων και δυνατοτήτων του καθενός μας.

Μια τοποθέτηση, που αρκετά συχνά συνεπάγεται ρήξεις με κάποιες καθιερωμένες δομές και αρνήσεις σε απαιτήσεις και προσμονές που το άτομο θεωρεί δυσβάστακτες ή και απαράδεκτες ακόμη. Πολλές φορές, η απουσία ρήξεων και αρνήσεω ( η τυφλή , δηλαδή, αποδοχή του status quo), οδηγεί σε αλυσιδωτές αντιδράσεις συναισθηματικών εκρήξεων και ψυχολογικών αναστατώσεων που υποσκάπτουν την ψυχολογική υγεία.

Οι ψυχικές ασθένειες και οι ψυχοσυναισθηματικές διαταραχές, συνήθως προέρχονται από έναν συγκερασμό ατομικών βιολογικών παραγόντων και ¨παραμορφώσεων¨στη διαδρομή της εν λόγω προσαρμογής. Οι παραμορφώσεις αυτές μπορεί να πάρουν τη μορφή ψυχολογικής ανεπάρκειας του ¨ταξιδιώτη¨ή ανυπέρβλητης και άκαμπτης αντίδρασης του κοινωνικού περιβάλλοντος. Στις ψυχολογικές ανεπάρκειες συγκαταλέγονται διάφορα τραυματικά παιδικά βιώματα αλλά και προβληματικές πτυχές της εκάστοτε προσωπικότητας. Σε ότι αφορά το κοινωνικό περιβάλλον, οι αντιστάσεις του συχνά πηγάζουν απο μία τάση διαιώνισης και περιφρούρησης, συχνά παρωχημένων και ξεπερασμένων παραδοσιακών θέσεων.

Η ψυχική υγεία συχνά θεωρείται ταυτόσημη με την αίσθηση ελέγχου του ατόμου πάνω στη ¨μοίρα¨του και τη ζωή του. Εμπεριέχει επίσης και την έννοια του προβλεπτού, δηλαδή την εξοικείωση του ατόμου με το αποτέλεσμα των κινήσεων και των αποφάσεών του.

Αν είναι τα συναισθήματα ( και όχι οι ιδέες) που υποβόσκουν και υπογραμμίζουν τις ψυχολογικές διαταραχές, τότε η γνώση και η τακτοποίηση τους είναι ο καλύτερος προληπτικός εμβολιασμός. Συναισθήματα, ακόμη και τα πλέον οδυνηρά και απειλητικά, μεταμορφώνονται σε φύλακες- αγγέλους μέσα από τη γνώση τους. Δίνοντας έτσι προοπτική και φερεγγυότητα στον φροϋδικό αφορισμό: ¨Ψυχική υγεία είναι η ταυτόχρονη ικανότητα του ατόμου να δουλεύει, να αγαπά και να παίζει¨…